جشنهای ایران باستان
جشن های ایرانی ۱۲ ماه ایرانی ۳۰ روز ایرانی
۱۹ فروردین - جشن فروردینگان فروردین ۱:اورمزد (ساده شده اهورامزدا)
۳اوردیبهشت - جشن اردیبشتگان اوردیبهشت ۲:وهمن (بهمن)(اندیشه پاک)
۶خورداد - جشن خوردادگان خورداد ۳:اوردیبهشت (بهترین راستی و پاکی)
۱۳ تیر - جشن تیرگان تیر ۴:شهریور (شهریاری نیرومند)
۷ امرداد - جشن امردادگان امرداد ۵:سپندارمذ (فروتنی و مهر پاک)
۴ شهریور - جشن شهریورگان شهریور ۶:خورداد (تندرستی)
۱۶ مهر - جشن مهرگان مهر ۷:امرداد (بی مرگی و جاودانگی)
۱۰ آبان - جشن آبانگان آبان ۸:دی به آذر (آفریدگار)
۹آذر - جشن آذرگان آذر ۹:آذر (آتش - فروغ)
۱ دی - جشن دیگان دی ۱۰:آبان (آبها - هنگام آب)
۲ بهمن - جشن وهمگان وهمن ۱۱:خورشید -خور (آفتاب)
۵اسفند - جشن سپندارمذگان اسپند ۱۲:ماه (ماه)
۱۳:تیر (نام ستاره باران)
۱۴:گوش (جهان و زندگی هستی)
۱۵:دی به مهر (آفریدگار)
۱۶:مهر (دوستی و پیمان)
۱۷:سروش (فرمانبرداری)
۱۸:رشن (دادگری)
۱۹:فروردین (فروهر و نیروی پیشرفت)
۲۰:ورهام (بهرام)(پیروزی)
۲۱:رام (رامش و شادمانی)
۲۲:باد (گواد)
۲۳:دی به دین (آفریدگار)
۲۴:دین (بینش درونی)
۲۵:ارد (خوشبختی و داریی)
۲۶:اشتاد (راستی)
۲۷:آسمان
۲۸:زامیاد (زمین)
۲۹:مانتره سپند (گفتار پاک)
۳۰:انارم (فروغ و روشناییهای بیپایان)
نیاکان گرامی ما بدون تردید شادترین مردمان جهان بودند و رسم شاد زیستی را زرتشت برای آنان به جای گذاشت. این 12 جشن تنها جشنهایی بودند که نام روز و ماه با هم تلاقی پیدا میکرده است. ایرانیان غیر از این جشنها :نوروز - 13 فروردین - 6 فروردین و گرامی داشت آتش و همچنین سده را نیز داشته اند.
مهمترین جشنهای به قرار زیر بوده است:
جشن نوروز: یکی از کهنترین جشنهای جهان است که مورخین آنرا به جمشید شاه پیشدادی در 5000 سال سال پیش نسبت داده اند.
جشن 13 فروردین: جشن طبیعت پاک و مظهر بی آلایشی و عنایت خداوند به انسان
جشن 6 فروردین : زادروز زایش زرتشت بزرگوار پیر خرد و دانش جهان که سال 2003 را نیز سازمان یونسکو به نام وی نامگذاری نمود.
جشن سوری: یا همان گرامیداشت آتش است که در گذشته 10 روز آخر سال برگزار میشده است و بعد از اسلام آخرین چهارشنبه سوری سال شده است
جشن تیرگان: این جشن علاوه به تلاقی کردن روز و ماه به پرتاب تیر جاودانه آرش کمانگیر نیز نسبت داده شده است. آرش قهرمان ملی ایران با پرتاب تیری از فراز کوهی در تبرستان مرز کشور ایران و توران را مشخص کرد و خودش از شدت فشار پرتاب در راه ایران جان سپرد.
جشن مهرگان: این جشن نیز بعد از نوروز مهمترین جشن ایرانیان است که علاوه بر تلاقی کردن ماه و روز به قیام ملی کاوه آهنگر بر ضد ضحاک تازی نیز نسبت داده شده است. کاوه نماد وطن پرستی بوده است و از این رو 6 روز این جشن ادامه داشته است و در ممالک بسیاری آن گرامی داشته میشده است.
جشن سده : این جشن را به پیدایش کشف آتش توسط ایرانیان در جهان نسبت داده اند فلسفه ای بسیار دور از زمان هوشنگ شاه پیشدادی در 6000 پیش دارد. هنوز بعد از این مدت بسیار دور آثاری از آن پادشاه در شهر مسجد سلیمان باقی است.
جشن سپندارمذگان: این جشن نیز علاوه بر تلاقی ماه و روز به جشن زن ایرانی مشهور است. زنان ایرانی در 4000 و اندی سال پیش یک روز را در سال در حکم پادشاه خانه بر تخت می نشستند و مردان باید از زحمات و تلاش دلسوزانه ی آنان قدردانی میکردند و مقام والای وی را ارج می نهادند. این جشن تا قبل از اسلام برقرار بود ولی در چند سال اخیر دوباره زنده شد و ایرانیان اصیل آنرا جشن میگیرند.
کسانی در زندگی سرافراز و آسوده خواهند زیست که در زندگی به ندای وجدان درونی خویش گوش فرا دهند و آن را ارج نهند . زیرا وجدان درونی همه انسانها آنها را به سوی کردار نیک رهنمایی میکند (زرتشت) .............................