شاعران,بزرگان و مشاهیر کرد
شاعران,بزرگان و مشاهیر کرد
![]()

در میان کردها ادیبان و دانشوران بزرگ چون قانع, فایق بی کس, سالم صاحب قران, حمدی, صدقی زهاوی, نالی, وفایی, مهابادی, ناری, ملای جزیری, خانی و حاج قادر کویی, گوران و"پیره میرد" (بنیانگذار روزنامه نگاری کردی) و... صدها شاعر و ادیب کرد امروزه نیز در میان شعرای نوپرداز کرد میتوان به عبدالله په شو, شیرکو بی کس, له طیف هه لمه ت.و..... را از کردستان که منحصر به فرد میباشند را نام برد در میان هجوپردازان و طنازان هنوز که هنوز است نام شاعران بزرگ شیخ رضا طالبانی, آن نادره دوران که کلیه قالب های ظاهری و محدودیت های اخلاقی و محذورات را در هم شکسته و علیه ظلم و بیداد و فقر و نکبت تاخته بر تارک ادبیات ما می درخشد و حتی نامبرده قابل مقایسه با عبید زاکانی و دیگران هم نیست و به زبان فارسی نیز اشعار روح پروری از خود به یادگار گذاشته است و اکثر شاعران کرد با توجه به ارتباطات گذشته با ترکان عثمانی و روابط نزدیک با ایران و عراق تسلط کامل به زبانهای ترکی و فارسی و عربی و زبان مادرزادی خود کردی را دارند. شاخه ها , لهجه ها و گویشهای مختلف زبان شیرین کردی , از سوران تا گوران, کرمانج, کلهر و جاف و هورام و....هر کدام زیبایی خاص خود را دارد.
کوههای بلند اورامانات و آسمان سینه گستر آن شخصیتهای عظیمی مانند مولوی تاوه گوزی , بیسارانی, پیر شالیار و... دیگران را پرورش داده که شانه به شانه ملای رومی زنند و این مفاخر و مشاهیر خود افتخار بس عظیم برای ملت کرد در تاریخ ادبیات و فرهنگ هستند.
بزرگان و مفاخر ادب , هنر و فرهنگ زیادی به ویژه در زمینه هنر , موسیقی و آواز وجود دارند که ذکر اسامی همه آنها شاید اصلا غیر ممکن باشد ولی در شق اخیر هنری استادانی چون حسن زیرک, محمد ماملی, سید علی اصغر کردستانی, محمد جزا, خاقانی, رزازی, غلامی, و عزیز شاهرخ در پهنه ی کردستان بزرگ مشهوریت دارند و درین زمینه پیشکسوتان و بزرگانی مانند طاهر توفیق , علی مردان, رسول گردی(متخصص لاو وحیران و اشعار و ترانه های ویژه ایلات و عشایر ) کریم کابان , حسین علی, صلاح داود, صالح دیلان, قادر زیرک, فواد احمد, تحسین طه, عرب عثمان, شمال صائب,و....را میتوان نمام برد و هزاران هنرمند دیگر که اگر اسم آنها در اینجا ذکر گردد صدها صفه لازم خواهد بود.
بنابر آنچه از پیش گفته شد و ذکر مواردی معدودی در چندین حوزه محدود فرهنگی نه در همه حوزه ها می توان نتیجه گرفت که اصولا فرهنگ, ادبیات و هنر بومی که زاده روح بلند انسانی و از جمله کردهاست ریشه در عمق فطرت و نهاد حق جو و عدالت طلب و زیبا پرست انواع بشر دارد مضافا اشعار و ادبیات حماسی (شیرین و فرهاد, مه م وزین, لاس و خه زال, امیر ارسلان رستم و سهراب و بیت محمد حنیفه و خه ج و سیامه ند و..)و غیرتی, نشان و علامت از شجاعت, حمیت, و غیرت ناموسی میان کردها دارد که در طول تاریخ مشهور بوده و کردها از افرادی که برای نان , ننگ نام را برای خو خریده اند بیزاری جسته اند.
زنان کرد نیز در ارتقای فرهنگ و ادبیات کردستان سهم ویژه ی خود را ایفا کرده اند "مستوره کردستانی " نمونه ای از شیرزنان شاعره است که مشابهت های زیادی با پروین اعتصامی شاعر بلند آوازه ی فارسی دارد قصه های شیرین مادربزرگها نیز در میان کردها جایگاه خود را حفظ نموده و گواهی بر غنای فرهنگ عامیانه میان زنان کرد است.
![]()



کسانی در زندگی سرافراز و آسوده خواهند زیست که در زندگی به ندای وجدان درونی خویش گوش فرا دهند و آن را ارج نهند . زیرا وجدان درونی همه انسانها آنها را به سوی کردار نیک رهنمایی میکند (زرتشت) .............................