حلبچه
حَلَبچه یا حلبجه (به کردی: ههلهبجه Helebce)
حلبچه از شهرهای کردستان عراق در ۱۰-۱۵ کیلومتری مرز ایران و ۲۲۵ کیلومتری شمال شرقی بغداد است و در منطقه شهرزور عراق قرار دارد
حلبچه شهر نور شهری که سالها شاهد کشتارها و ریخته شدن خون کودکان جوانان و زنان دلیر و غیور کرد برای آزادی و آزادگی مردمانش بوده و هوز پابرجا و نیرومند تر از گذشته در این راه استوار است با مردمانی که سالها جان و مال خود را در راه آزادگی این شهر فدا کرده اند و به شهادت رسیده اند در تاریخ ۱۶ تا ۱۷ مارس ۱۹۸۸ (در ۲۵ اسفند ۱۳۶۶) بود که صدای مهیبی کل حلبچه و کردستان را به لرزه دراورد و چند دقیقه بعد کودکان و زنانی که برای حفظ جانشان قربانی حملات شیمیایی صدام جنایت کاری شده بود که هیچ رحم و شفقتی نسبت به مردمانش نداشت نزدیک به ۵۰۰۰ نفر غیر نظامی (کودکان نوجوانان و زنان و سالخوردگان بیگناه) در یک نیمروز به شهادت رسیدند و ۱۰۰۰۰ نفر نیز مجروح شیمیایی به جای گذاشت که هم اکنون نیز این کودکان که جوانانی برومند گشته اند دچار مشکلات جسمانی زیادی هستند متاسفانه پس از گذشت سالها از این بمباران شیمیایی هنوز بدلیل تاثیری که این سلاح های شیطانی دارند بسیاری از فرزندانی که در این منطقه به دنیا میایند معلول و ناتوان هستند حلبچه با صدای مادران خود که فریاد برمیاوردند (ههی رۆڵهڕۆ، وهی رۆڵه مهڕۆ!" )(آی فرزند رفته ام و ای فرزند عزیزم نرو) عجین گشته است این بمباران بخشی از عملیاتی بود (عملیات انفال ) که صدام جنایتکار برای نسل کشی مردم کرد در کردستان عراق و ایران طراحی کرده بود که حدود ۱۸۲ هزار نفر در آن عملیات به شهادت رسیدند و بسیاری از اهالی کرد را نیز زنده به گور کردند گازهای به کار رفته در حلبچه و سردشت گاز خردل، سارین، تابون و ویاکس بود.
ما هم این ظایعه را بر مردم کرد و کردستان تسلیت عرض میکنیم
(شعر کردی درباره حلبچه)
له دوای خنکانی حه له بچه
سکالاییکی دریژم ....
نووسی بو خوا
به ر له خه لکی بو دره ختیکم خوینده وه
دره خت گریا
له په نایا بالنده یه کی پوسته چی وتی باشه
کی بوت ده با ؟
گه ر به ته مای منی بیبه م
من ناگه مه عه رشی خوا.
فریشته ی ره ش پوشی شیعرم
وتی : تو هیچ خه مت نه بی
من بوت ئه به م ، هه تا سه ری
تا که شکه لان
به لام به لینت ناده می
خوی نامه که م لی وه رگری
خو ده زانی خوای گه وره کی ئه یبینی
وتم سپاس ، تو هه لفره
فریشته ئیلهام هه لفری و
له گه ل خویا هه مان سکالای برد
روژی دوایی که هاته وه
سکرتیری پله ی چواری نووسینگه ی خوا
وتی پیت ناوی و هه ر له سه ر هه مان سکالا
به عه ره بی بوی نووسیبوم
گه وجه !!!!
بیکه به عه ره بی که س لیره کوردی نایزانی و
نایبه ن بو خوا
« شیر کو بیکه س »
کسانی در زندگی سرافراز و آسوده خواهند زیست که در زندگی به ندای وجدان درونی خویش گوش فرا دهند و آن را ارج نهند . زیرا وجدان درونی همه انسانها آنها را به سوی کردار نیک رهنمایی میکند (زرتشت) .............................